www.noteman.diaryis.com

 

. . . . .

 

367 Days Of Us.

 

คนสองคน ไปในสถานที่เดียวกัน เดิมๆ ซ้ำๆ เหมือนๆ กัน

ต่างคนต่างเดินสวนทาง เดินผ่านกันอยู่บ่อยครั้ง

แต่ทำใม. . .เราไม่เคยมองกัน

ผ่านไปเป็นปี คนสองคนก็ยังคงไปในที่เดียวกัน

เดินสวนกัน เดินผ่านกัน เหมือนเดิม

มีบ้างครั้งที่หันไปมองบ้างเพราะมีคนรู้จักอยู่ตรงนั้น

แต่ทำใม. . .เราไม่เคยมองกัน

ผ่านไปหลายเดือน หรืออาจจะมากกว่านั้น

จนมาวันนึง

คนสองคนที่ไม่เคยมองกัน ไม่เคยรู้จักกัน ไม่เคยทักทายกัน

ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้กันมาก ต้องมาเจอกัน

เพราะความบังเอิญ เพราะความที่ไม่ได้เจอพี่ๆคนนึงในกลุ่มนั้นมานาน

ความประทับใจครั้งแรกที่ได้คุยกับผู้ชายคนนี้แทบจะไม่มี . . .

หลังจากคืนนั้น. . .

อีก 2-3 วัน

ต้องกลับเชียงราย ระหว่าที่ Online MSN อยู่ที่ชียงราย  

มีคน add เข้ามาคุย แรกๆ ก็คิดว่าเพื่อนเก่าหรือคนรู้จัก

แต่. . .ไม่ใช่

กลายเป็นผู้ชายคนที่ทำท่ากวนในคืนนั้น

คุยกันได้หลายวัน คุยกันเกือบอาทิตย์

ถึงเวลาต้องกลับมาทำงานและใช้ชีวิตวุ่นวายในกรุงเทพ

12 ตุลาคม 2547 ไฟล์จากเชียงราย- กรุงเทพ ถึง Airport ประมาณทุ่ม 40

ชายตัวโต ท่าทางกวนๆ มายืนรอรับอยู่ตรงหน้า Gate

 

ผ่านมาปีนึงแล้ว

เหมือนเรารู้จักกันมานานมาก

เรื่องราวต่างๆ ในเวลาแค่ 1 ปีนี้

มันมีมาก มากซะจนคิดว่า 1 ปีเองหรอ

ที่ผ่านมา กว่าจะมีวันนี้ได้

มันมีทั้งสุขและทุกข์. . .

ยอมรับว่าเหนื่อย เหนื่อยกว่าจะที่จะราบรื่นมาถึงวันนี้

ทุกๆ เรื่องราวระหว่างเราจะสุขจะเศร้าแค่ไหน

จะร้องไห้กี่ครั้งจะเสียใจกี่หน. . .ก็ยังดีใจที่ได้มารู้จักผู้ชายคนนี้

ขอบคุณ "ตักสุรา"

ที่ทำให้เราเดินสวนกันไปสวนกันมาประมาณ 800 รอบ

กว่าจะได้มารู้จักกัน เกือบๆ 2 ปี ทั้งๆที่ใกล้กันซะขนาดนั้น

ขอบคุณ " โก้ + โจ"

ที่ลากกุไปร้านคืนนั้น ถ้าคืนนั้นกุไปที่อื่น วันนี้คงยังเมาอยู่กับพวกแก

ขอบคุณ " พี่ปาล์ม" 

พี่ปาล์มแน่!!มาก เมาแล้วยังอุตส่าห์จำ e-mail แหม่มได้

ขอบคุณ " โน๊ต "

ที่เข้าไปถามอีเมล์ ทั้งๆ ที่พี่ทั้ง 2 เมาหัวแทบทิ่มพื้นกันทั้งคู่

[ทำใมไม่ขอเบอร์ยัง งง อยู่]

ขอบคุณ " ไอ้จู๋" ของหนู

ที่รักหนูได้มากขนาดนี้ที่ทำให้มีวันนี้  วันของเราได้

ขอบคุณทุกๆ ที่ที่เราไปด้วยกันมา. . . .  .

. . . . . . . .

 

ภาพตัดมา

หลังจากนั้น

ที่ Airport เที่ยวบินจากเชียงราย - กุรงเทพ

หนูเดินออกมาจาก Gate ยืนรอ

มองหาผู้ชายตัวโตๆ ท่ากวนๆ เคยมารอรับ

อ้าวลืมไป!!

ก็ไอ้จู๋เข็นกระเป๋าหน้าตาเหนื่อยๆ เหมือนเพิ่งโดนปลุกให้ตื่น

เดินออกมาจากประตูผู้โดยสารขาเข้าภายในประเทศ ออกมาพร้อมกันนี่หว่า

 

 

 

 

|

 

 

 

we are in diaryis.com family | developed by 7republic